ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΚΙΜΩΛΟΥ

0
0

Είμαι ένα παιδί μικρό                                                                     Χριστούγεννα Χριστούγεννα
που ‘ρχα τα γάλαντα να πω                                                          Χριστούγεννα τα απόψε,                                                           που ‘ρχα να τα πω να φύω                                                           γενάται και δοξάζεται,
γιατί ψόφησα στο κρύο                                                                 στούς ου- στους ούρανους επάνω,

Θέλω να κάμω φορεσιά                                                               το μέλι τρώνε οι άρχοντες
και μια γραβάτα θαλασσιά                                                           και το – και το κερί οι Άγιοι
να τα βάνω να περάσω                                                                και το μερμηγκοβότανο,
την καρδούλα σου να κάψω                                                        το τρώ-το τρώνε οι κυράδες

Μάνα τσι λέω σ’ αγαπώ                                                              στου Κυ-στου Κύριου το τάφο,
μα ‘ρχε καιρός να παντρευτώ                                                     κάτω στα Ιεροσόλυμα,
και μου ήβρε μιαν αιτία                                                               εκεί δεντρί δεν ήτανε,
πως εν είμαι σ’ ηλικία                                                                  δεντρί δεντρί εφανερώθει,

Τσι λέω εγώ θα παντρευτώ                                                        το δέντρο ήταν ο Χριστός,
θα σπιτονοικοκυρευτώ                                                               και τα -και τα κλαδιά προφήτες
και γυναίκα θ’ αγκαλιάσω                                                           που προφητεύαν και λεγάν,                                             άσπρο μάγουλο θα πιάσω                                                         για του-για του Χριστού τα πάθη

Χρόνια πολλά χρόνια καλά                                                         για του Χριστού τα Αφέντη μας,
χρόνια ευτυχισμένα                                                                     για το-για το μονογενή μας
να ‘χουνε όσοι εύχουνται                                                            οπού τον εσταυρόσανε,
το ίδιο και σε μένα.                                                                      οι α-οι άνωμοι Εβραίοι,                                                                                                       οι άνωμοι και τα σκυλιά                                                                                                                                                                      κι τρείς,κι τρείς καταραμένοι.

 


 

 

 

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.